تا چند وقت پیش وقتی میگفتند فلانی بیست سالشه بی اختیار پیش خودم میگفتم : ا ا ا ا ، پسر بیست سالشه ، خوش به حالش چقدر بزرگه! من اگه بیست سالم بود فلان میکردم ، من اگه بیست سالم بود بیسان میکردم !
امروز خودم بیست سالم تموم میشه. اصلاً باورم نمیشه اینقدر زود میگذره.هر سال روز تولدم احساس خواصّی نداشتم. اما امسال یه حس غریبی دارم. نمیدونم! شاید سال های بعدی به این حس بیشتر عادت کنم. فکر کنم کم کم دارم میفهمم چرا آدم بزرگترها روز تولدشون با این که میخندند ناراحت به نظر میاند.
کارت نوزاد پدرام اعظم پناه - ساعت ۲:۲۰ بعد از ظهر روز ۲۸ تیر سال ۱۳۶۷
روزی رو میبینم که بنویسم : تا چند وقت پیش وقتی میگفتند فلانی چهل سالشه …
دنیا دو روز بیشتر نیست ، یک روز آن هم جمعست!...
خلاصه :
